This was Bou

Competitiewedstrijd 9

Zondag 12 november 2006, 14:30 uur

Reeuwijk H1 - Bodegraven H1 1-3 (0-1, 1-2)

 

Scoreverloop:

29.     0-1     Andreas (sc, 5)

54.     0-2     Tjeerd (Roderick)

57.     0-3     Roderick (Tjeerd)

66.     1-3     (sc)

 

Analyse:

Ik weet ineens niet zo goed wat ik moet zeggen na Reeuwijk - Bodegraven van 12 november 2006. We hebben het vóór de wedstrijd gehad over issues als teambelang en verwachtingspatronen. Ik wíst dat we er als team konden staan, maar de uitvoering heeft zelfs mijn verwachtingen overtroffen. Jullie waren als TEAM -in één woord- geweldig. Ik heb verder gezegd dat je niet emotioneel betrokken moet raken bij business, maar je mag van mij altijd een kick als die van vandaag vieren. De attitude waarmee wij met de rust de kleedkamer in gingen, had een geweldige vibe en de vroegtijdige party was terecht en niet eens onnodig. Het was tijdens de warming-up al te zien en daarom heb ik er bewust wat over gezegd. Dat partijtje balbezit was zó scherp en professioneel -zonder overgeconcentreerd te zijn en zonder enige vorm van stress- dat de uitslag eigenlijk alleen een kwestie van 70 minuten was. Jullie hebben je allemaal van je allerbeste kant laten zien en we hebben een zeer verdienstelijk spelende tegenstander overtuigend aan de kant gezet. Dit mag vierde klasse hockey zijn, jullie instelling van vandaag was topsport en 100% professioneel. Ik ben daarom HEEL erg trots op jullie! Vóór de wedstrijd is op een aantal spelers behoorlijk wat druk gezet om zich optimaal te presenteren. Ik neem voor deze jongens mijn pet af, voor de manier waarop ze zich in dienst hebben gesteld van het team. Good job! Met deze professionele respons is er in het team een balans ingetreden die ons in staat heeft gesteld een prestatie van formaat te leveren. Terecht hebben jullie van hoog tot laag, tegenstanders, publiek, scheidsrechters, bewondering geoogst voor jullie spel. Vooral de discipline die we als elftal hebben uitgestraald heeft HEEL veel indruk gemaakt op omstanders. We hebben ons aan alle regels van ons playbook gehouden. We hebben elkaar gesteund, we hebben ons cool gehouden tegen twee -uitstekend leidende- scheidsrechters en -most important- we hebben ervan genoten.

 

Op weg naar het clubhuis werd ik opgewacht door veel enthousiaste mensen, maar het meest staat me bij een lyrische Jan Sipkes die met zijn armen breeduit zei hoe fantastisch hij de wedstrijd had gevonden. Verder waren de vrienden van Frank -onze nieuwe harde kern- natuurlijk onvergetelijk. Dit soort momenten kun je in je zak steken, boys! Het is verder opvallend hoeveel volgers het onderwerp 'volgend seizoen' aansnijden. Wij zijn momenteel een trein, een bandwagon, en niemand wil na dit seizoen eraf. We zijn nog lang niet zo ver, moeten eerst zien tweede te worden en de play-offs te winnen, maar dat jullie een grote groep fans zo enthousiast maken, is weergaloos. Wij hadden in de eerste helft de beste kansen en de allerbeste was voor Roelf die uit een rebound de paal op zijn weg vond. Roderick en Tjeerd waren ook heel dichtbij, maar twee sublieme reddingen van de keeper van Reeuwijk voorkwamen de 0-1. Uiteindelijk was het Andreas die de score opende. Hij had in zijn speech en tegen mij aangekondigd dat hij het goede voorbeeld zou geven en ik denk dat jullie vandaag een waardig aanvoerder aan het werk hebben gezien. Van wat door een compleet team geforceerd was, was het in symbolische zin mooi dat hij de openingsgoal maakte uit een gelikte strafcorner 5. Dat was een doelpunt van ons allemaal! Reeuwijk probeerde in de tweede helft iets meer druk te zetten, maar achterin stonden we als een huis. Een foutloos spelende laatste linie kreeg via fanatieke tacklebacks de steun van een heel team en bleef daardoor eenvoudig overeind. De 0-2 was het breekpunt. Roderick bediende Tjeerd, die de keeper passeerde en de tweede goal binnenprikte. Reeuwijk probeerde daarop aan te vallen, maar kwam naar eigen zeggen 'conditie te kort'. Middenvelders, dat betekent dat jullie de tegenstander op een hoop hebben gelopen.... Niet lang daarna maakte Roderick op assist Tjeerd een goal à la Maradona en het feest kon beginnen. Reeuwijk deed nog iets terug uit een perfect ingeslagen corner, maar niets kon verder onze dag verpesten. Houd dit vast! Ervaar de niet te vergelijken kick van teamsport op zijn best! Nagenieten is verplicht, minimaal tot dinsdagavond 20:30....At that time, the Masters Of The Universe will reconvene...

 

"Am I My Brother's Keeper?” – GENESIS 4:9

 

 

Competitiewedstrijd 21

Zondag 13 mei 2007, 14:35 uur

Bodegraven H1 -  Bleiswijk H1 5-0 (1-0, 4-0)

 

Scoreverloop:

13.     1-0     Wouter (sc, 1)       

39.     2-0     Andreas (Floris)   

43.     3-0     Roderick (rebound)

48.     4-0     Andreas (Roelf)

55.     5-0     Sander (Andreas)

 

Analyse:

Over het wedstrijdverloop: ik heb een backup verslag geschreven dat in de krant geplaatst kon worden als wij allemaal in coma zouden liggen. Dit is het..

 

Verslag wedstrijdverloop

Door een 5-0 thuisoverwinning op Bleiswijk boekten de hockeyheren van Bodegraven het eerste kampioenschap in het bijna 25-jarige bestaan van de club. De eerste titel werd uitbundig gevierd. Voor een talrijk opgekomen publiek begon Bodegraven geconcentreerd aan de wedstrijd tegen de nummer zes van de ranglijst. Na 13 minuten wees rechtermiddenvelder Wouter de Groot zijn ploeg de weg met een feilloos ingeslagen strafcorner (1-0). Alhoewel Bodegraven aandrong, slaagde het er aanvankelijk niet in de marge verder uit te bouwen. Na de rust zette de thuisploeg de tegenstander onder druk. Op aangeven van Floris Vijfhuizen kon scheidend aanvoerder Andreas Löwenthal met een backhandschot hoog in de touwen voor 0-2 tekenen. Bleiswijk liet zich terugdringen en daardoor kon ook laatste man Diederik de Jongh zich met het aanvalsspel bemoeien. Een hard schot van hem kon nog door de Bleiswijkse keeper worden gekeerd, maar de rebound viel voor de stick van Roderick Merkx, die alert de 3-0 binnentikte. Enkele minuten later werd Andreas Löwenthal gelanceerd door de sterk spelende Roelf de Waard, waarna de Bodegraafse midden-midden met een stijgend schot de 4-0 liet noteren. Een kwartier voor tijd volgde het laatste wapenfeit. Löwenthal stond dit keer aan de basis, de eveneens vertrekkende Sander Hooghiemstra bepaalde de eindstand op 5-0. Na een aarzelende seizoensstart herstelde Bodegraven zich met een furieuze tussenprint en een koel einde, waardoor op Broekvelden voor het eerst Heren I de champagne mocht ontkurken.

Einde verslag

 

Een kampioenschap behalen voor eigen publiek. Zoeter bestaat niet. Ik was nooit kampioen als speler, drie keer eerder als coach, maar nooit in mijn eigen huis. Het was een schitterende dag, die we nog lang zullen meedragen in onze herinneringen. Er waren zo veel prachtige momenten, dank voor jullie bijdrage! Voor dit soort dagen doe je het allemaal. We hebben er hard voor gewerkt en we zijn de terechte kampioen!

 

Ik wil er graag één moment uitlichten, waarbij ik het bijna te kwaad kreeg. Toen er nog één minuut te spelen was heeft de zijlijn aan de kant van de dugout onder aanvoering van Bert Löwenthal de laatste seconden van het seizoen afgeteld. Van zestig naar nul. Ik stond te trillen van blijdschap en trots. N is for Need. Deze club had echt een kampioenschap nodig. Wij hebben het waargemaakt. Wij waren de beste en dit moment nemen ze ons nooit meer af.

 

 

Bodegraven Heren I: Kampioen van 4A in het seizoen 2006/2007 (Bron: Walter Planije)

Een dag om nooit te vergeten…..

 

Enkele overwegingen:

 

> 18 overwinningen, 108 goals voor, slechts 24 goals tegen. Ongeslagen in de laatste 16 wedstrijden. Het zijn allemaal records.

 

> Het is best leuk om op en neer gegooid te worden! Ik had vantevoren niet gedacht dat het zo leuk zou zijn.

 

> Het is Diederik en Jean-Paul gelukt. Kampioen voor hun 30ste verjaardag!

 

> Vlak voor de wedstrijd nog even een gat in het maaswerk van de linkerkruising dichtgetaped. Ik zei nog voor de grap: “daar slaan we hem altijd”. 48ste minuut, Andreas met een loeier van een forehand. Ker-tching!

 

> Bas Themans: “Ik ben blij dat jullie kampioen zijn geworden en niet Berkel. Zij hebben drie goede spelers, maar jullie zijn beter als team. Jullie gaan in de derde klasse bij de eerste vier eindigen.”

 

> Jari Litmanen is ook één van mijn favoriete voetballers. Een topper en een bedachtzame dromer, wiens gedachten dieper gaan dan duizend meren. Goede smaak, Joost! En wat de wijn betreft ook, bedank je ouders nogmaals van mij!

 

> Bunnik, je was onze zeventiende man, maar je hoort 100% tot dit team. Je was top!

 

> Gewoon tijdens de wedstrijd “Dream On” van Aerosmith te mogen horen. Kippenvel!

 

> Nigel, vorig jaar werd je niet goed behandeld op Reeuwijk. Jouw keuze voor blauw was de juiste. Gefeliciteerd met je eerste kampioenschap!

 

> Semi, het allerlaatste doelpunt van onze kampioenscampagne was van jou. Blijven lachen en we hopen dat je het redt bij Hurley!

 

> Frenkel, het vierde van Gouda? Over een meesterzet op transfergebied gesproken. Best phone call ever made..

 

> Sebas, je hebt een reuzensprong gemaakt. En zelfs The Fonz zou door het lint gaan als hij van vijf meter een bal snoeihard op zijn voet getimmerd krijgt.

 

> Floris, iedereen wil bij het partijtje in jouw team zitten. Het vieren van kampioenschappen doe je net zo intens als trainen. Nu vasthouden dit niveau!

 

> 17 overwinningen waren niet genoeg, zoals ik op 11 december 2006 reeds voorspelde. Sorry, Wout. Jij hebt met HP en Nicolette wel voor een topdag gezorgd. Jij verdient een beker voor je inzet voor deze club. Klasse, zeldzame klasse!

 

> Paco, ik weet nu eindelijk waarom je Paco wordt genoemd. Die slideshow was Da Bomb. Echt van genoten!

 

> Rebuy, je hebt gezien de reactie van je teamgenoten officieel het belangrijkste doelpunt van het seizoen gemaakt. Misschien een nieuwe bijnaam voor volgend seizoen. Lionheart. Klinkt goed..En bij het volgende kampioensfeest niet meer halfnaakt rondrennen, hè? We houden het wel fatsoenlijk..

 

> Dit seizoen begonnen met een opwarmtoernooi. Uit een lijstje met zo’n 25 telefoonnummers drie willekeurige tegenstanders geregeld. Het toernooi verregende en alle ploegen die die dag aanwezig waren zijn nu kampioen. What are the odds? Het is een kosmisch spel van krachten. Is het voorbestemd?

 

> Tjeerd, moeilijk tjille topscorer van ons, volgende keer rekening houden met een kampioenschap en heel veel succes met je examens!

 

> Reaux, daar was hij dan, de goal waar je zo op wachtte! Hou je ons op de hoogte van de toernooien, maestro?

 

> Brall, de slogan “Maar wij hebben Wesley” is nu wettelijk gedeponeerd. Binnenkort maar eens om de tafel gaan zitten om hier marketingtechnisch munt uit te slaan.

 

> Shark, geweldig gespeeld en gefeliciteerd met de schaal. Er valt weinig meer te klagen en daarom zit jouw werk er hier op. Ik ga je missen, gozer! Maak er iets moois van bij die rare eilandbewoners!

 

> Ik heerschte vroeger op zo’n springkussen. Nu mag ik er niet meer op. Mag niet van de verzekering.

 

> Een boeddhistische wijsheid verkondigt dat het eigenlijke doel de weg is, die naar je bestemming leidt. Nooit heb ik dat sterker gevoeld dan dit seizoen. Ik ben ouder en wijzer geworden sinds mijn laatste kampioenschap en ik heb er geen moeite mee.

 

> De working title van de verfilming van ons kampioensseizoen is “A Date With Destiny”. Date as himself, The Voice as himself, voor de rol van de coach lopen onderhandelingen met Al Pacino.

 

Voor de liefhebbers van documentatie hier nog de tekst van mijn acceptance speech:

 

Speech kampioenschap

Op 17 september van het vorige jaar speelden we onze eerste thuiswedstrijd van het seizoen. Tegen aartsrivaal Reeuwijk. We speelden niet goed. En we verloren met 0-1. Als u toen niet direct een kampioensploeg in ons herkende, begrijp ik dat. Op de vijfde speeldag verloren we opnieuw, nu tegen Berkel, dat onze grote concurrent zou worden. Na die 4-1 nederlaag stonden we vijfde op de ranglijst met zes punten achterstand op de koploper. Als u toen uw geld heeft gezet op een andere kampioen dan wij, begrijp ik dat. Een week later stonden we bij Evergreen met nog 20 minuten te gaan met 2-0 achter. Als u toen geen cent gaf voor onze kampioenskansen, begrijp ik dat.

 

Op dat moment was er een rasoptimist voor nodig om ons kansen in die richting toe te dichten. Ik ben zo’n optimist en op die dag waren wij allemaal optimisten van dat soort. 19 minuten voor tijd werd het 2-1, zes minuten voor tijd maakten we de gelijkmaker en in de aller-, aller-, allerlaatste seconde maakten wij de winnende treffer. En vanaf die benauwde ontsnapping ging dit team he-le-maal los..

 

Die overwinning werd de eerste in een serie van 13 overwinningen op rij en ik kan me in mijn negen seizoenen als coach niet zo’n lange reeks herinneren. Sommige overtuigend, sommige zakelijk, sommige zwaarbevochten. Zoals de return tegen Berkel op 3 december. Zes minuten voor tijd met 2-3 achter en uiteindelijk winnen met 4-3. Dit team weigert het gewoonweg op te geven. Op 1 april namen wij de koppositie over om hem vervolgens niet meer af te staan. Berkel werd, vechtend voor zijn laatste kans, hier op 22 april met 1-1 in bedwang gehouden. De laatste 2 wedstrijden hebben we het koel en beheerst uitgespeeld.

 

Ik heb me laten vertellen dat dit een historisch succes is in de bijna 25-jarige historie van deze club. Ik ben als coach gefascineerd door fenomenen als succes en mislukking en ik denk dat succes op abstract niveau telkens tot hetzelfde te herleiden is:

Het begint met een droom. Als je beursgenoteerd bent, kun je trouwens beter het woord ‘visie’ gebruiken, maar dat terzijde. Om je droom te verwezenlijken moet je heldere en haalbare targets formuleren. En als je dat gedaan hebt is het een kwestie van keihard werken met een onbegrensd geloof in eigen kunnen. Ik heb het eerder gezegd en ik blijf het zeggen: als je dúrft te dromen én je gelooft in jezelf én je bent bereid er alles voor te geven, dan zullen je dromen op een dag uitkomen. Die dag is voor ons vandaag gekomen.

 

U zult begrijpen dat ik enorm trots ben op mijn jongens. En ik ben dankbaar. Ik hoor vandaag tot de dankbaarste mensen op deze aarde. Ik heb evenwel geen lijst met namen die ik wil bedanken, omdat ik bang ben dat ik iemand vergeet. Mijn dank gaat uit naar: mijn team, omdat jullie er altijd in zijn blijven geloven en omdat jullie zijn wie jullie zijn. Mijn dankbaarheid gaat ook uit naar de club, die ons in al zijn geledingen altijd heeft gesteund. Ik wil onze supporters bedanken. Jullie waren we er voor ons, vier seizoenen lang. Uw aanwezigheid is dit seizoen heel belangrijk geweest voor ons.

 

Vandaag is onze droom uitgekomen en vannacht –wat sommige spelers van dit team betreft misschien morgenochtend of morgenmiddag- dromen wij opnieuw. Morgen is een nieuwe dag. Vanaf morgen spelen wij in de derde klasse. Wat kunt u volgend seizoen van ons verwachten? Ik zal u vertellen wat u in ieder geval niet kunt verwachten: een Bodegraven Heren I dat vecht voor lijfsbehoud. Vechten zullen we, maar dan ook voor het hoogst haalbare. En wat het hoogst haalbare is, kunt u zien vanaf 9 september 2007. En als u ons op die dag onverhoopt ziet verliezen? Dan moet u maar denken: dit is Bodegraven Heren I. Het komt goed.

Einde speech

 

 

We hebben een historische prestatie geleverd, die een einde maakt aan een tijdperk. Maar het kan ook worden gezien als het begin van een nieuw tijdperk. De vertrekkende spelers zullen we enorm missen, maar er zullen uiteindelijk anderen komen die hun plaatsen innemen. If you build it, people will come…People will most definitely come.

 

“But I firmly believe that any man's finest hour, his greatest fulfillment of all he holds dear, is the moment when he has worked his heart out in a good cause and lies exhausted on the field of battle - victorious.”

 – VINCE LOMBARDI

 

“Dream until your dreams come true” - AEROSMITH